Sunday, December 29, 2013

ಮನಸು ಕೊಡೇ ಓ ಹುಡುಗೀ...

    ಜತನದಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವೆ ನಿನ್ನನ್ನ, ನಿನ್ನ ಮನಸನ್ನ ನಾ ಸಾಯುವವರೆಗೂ.... ಅದೇಕೆ ನಾ ಅಷ್ಟು ಕಾಡಿದರೂ ನೀ ತಿರುಗಿ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ...? ಇಂದಿಗೆ ನೀ ನನ್ನ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳು ಕಣೇ...  ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಕರುಣೆ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ ನಿಂಗೆ...?? ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಮಾತು ನಿನಗೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲೇ.... ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಮನ ತೆರೆಯಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡೆ ಗೊತ್ತಾ..? ನಿನ್ನೆದುರಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೇಳಲಾಗದೇ ಹೋದ ನನ್ನೀ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಓದಿ ಬಯ್ಯಬೇಡ. ನಿನಗೆ ವರಾನ್ವೇಷಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡು ನನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಒಂದು ಕ್ಷಣವಾದರೂ ನೀ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರೆ ನಿನಗೇ ನನ್ನಾಳದ ಭಾವನೆಗಳು ತಿಳಿದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು. ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಂಗಳನ್ನೆತ್ತಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಗಳಲ್ಲಿಡು...


    ಯಾವಾಗಲೂ ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕಿ ನಿನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೀನಿದ್ದುಬಿಡುವ, ಗೆಳತಿಯರಿಲ್ಲದೇ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಓಡಾಡಲೇ ತಿಳಿಯದ ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಬಲ್ಲೆ ಹೇಳು ?! ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೊಡನೆ ಹರಟುತ್ತಾ ನೀನು ನಗುವಾಗಲೆಲ್ಲಾ ನಾ ನಿನ್ನ ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಸುಂದರ ದಂತ ಪಂಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ತುಟಿಯಂಚಿನ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನೀ ದಿನವೂ ಮುಡಿವ ಆ ಸೂಜಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವಿನ ಘಮ, ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಉದ್ದನೆಯ ಜಡೆಯನ್ನಲಂಕರಿಸುವ ಮಾಗಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಕೆಂಪು-ಬಿಳುಪಿನ ಮಾಲೆ, ಬೇಸಿಗೆಯ ಬೆಳ್ಳಗಿನ ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ದಂಡೆ.... ಅಬ್ಬಾ! ಮಲ್ಲಿಗೆಯೊಡನೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ನನ್ನ ನೀ ಹಾದು ಹೋದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ ನಾ ಮರೆತು ನೀನೇ ನಾನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆ ಹೂಮಾಲೆ ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನಲಂಕರಿಸಿದರೆ ನೀನು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನಲಂಕರಿಸುತ್ತೀಯ. ಹೂವಿನಂದ ನಿನ್ನ ಮೊಗದ ಲಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಮೆರಗು ನೀಡಿದರೆ, ಅದರ ಘಮ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಆ ನಗು ನನ್ನ ತನು-ಮನವನ್ನು ಮುದಗೊಳಿಸಿ ನವೋಲ್ಲಾಸ ತುಂಬುತ್ತವೆ. ಒಂದು ದಿನ ನಿನ್ನ ಕಾಣದಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಾನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತೇನೇ... ದಿನ ಪೂರ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನ ಮೌನ.....ಎಂದೋ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಿಲ್ಲದ ಜಡೆಯನ್ನು ಸಹ..!  

    ನಾ ಬರೀ ನಿನ್ನ ಚೆಂದಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿಲ್ಲ ಕಣೇ ಹುಡುಗೀ. ನಿನ್ನ ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವ, ಸಿಟ್ಟನ್ನು ಹತ್ತಿರವೂ ಸೇರಿಸದ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಮಂದಹಾಸ, ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಬೆರೆಯುವ ರೀತಿ, ಯಾರು ಏನೇ ಹೇಳಿದರೂ ನಿನ್ನ ತಣ್ಣನೆಯ ಸ್ವರದ, ನಯವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೊಂದೇ ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ಮನೆಯವರೊಡನೆ ಕೂಡ ನೀನು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ ಎಂದು ಮನಗಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನೀ ನನಗೆ ಸಾಗರದಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡಬಲ್ಲೆ, ಅಮ್ಮನಂಥ ಮಡಿಲು ಕೊಡಬಲ್ಲೆ, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನಂತೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡಬಲ್ಲೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಕೈ ತುತ್ತಿನಿಂದ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಬಲ್ಲೆ...... ನನ್ನಮ್ಮನೊಡನೆ ಮಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆ, ನನ್ನಪ್ಪನನ್ನು ಗುರುವಿನಂತೆ  ಗೌರವಿಸಬಲ್ಲೆ, ನನಗೆ ಸದಾ ಪ್ರೀತಿ-ನೆಮ್ಮದಿಯ ಸೋನೆ ಸುರಿಸುವ ಸತಿಯಾಗಬಲ್ಲೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ಶಾಂತಿ-ಸಹನೆಯಿಂದ ನಡೆಸಬಲ್ಲೆ... ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನಂಬಿಕೆ ನನಗಿದೆ ಕಣೇ...!! ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು  ಹುಡುಗನಾಗಿ ನಾ ನಿನ್ನ ಮೆಚ್ಚಲು ?!

    ನಿನಗೆ ನಾನೂ ಸಹ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಖನಾಗುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ರೆಪ್ಪೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಕಾಪಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರತೀ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಹೆಜ್ಜೆಗೂಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರೀತಿಯ ದಿಗ್ಬಂಧನ ಮಾಡಿ ಜೋಪಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಮಗುವಿನಂತೆ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಎಂದಿಗೂ ಬತ್ತದ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡಲಾಗುತ್ತೇನೆ. ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ಪ್ರತೀ ದಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ನಾನೇ ನಿನ್ನ ಉದ್ದದ ಜಡೆಗೆ ಮುಡಿಸಿ, ನೆಟಿಗೆ ಮುರಿದು ದೃಷ್ಟಿ ತೆಗೆಯುತ್ತೇನೆ. ಇದೆಲ್ಲ ಬರೀ ಪೊಳ್ಳು ಆಶ್ವಾಸನೆಯಲ್ಲ ಹುಡುಗೀ... ಪ್ರಾಯದ ಹಸಿ - ಬಿಸಿ ಪ್ರೇಮವಲ್ಲ ನನ್ನದು... ಪ್ರೌಢ ವಯಸ್ಸಿನ ಪಕ್ವವಾದ ಪ್ರೀತಿಯಿದು. 


    ನಿನಗಾಗಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿಯ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಸೂಜಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಮಾಗಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ,ಮಂಗಳೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಭಟ್ಕಳ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಚಮೇಲಿ, ಅತ್ತರ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಕಸ್ತೂರಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ.... ಯಾವುದೂ ಹೂವಾಗದಾದಾಗ ಬೇಕೆಂದು ಕಾಕಡ ಕೂಡ ನೆಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಅವೆಲ್ಲಾ ಬಳ್ಳಿಯಾಗಿ ಹಬ್ಬಿ ಹೂ ಬಿಡುವುದರೊಳಗೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಸೇರೊದ್ದು, ನನ್ನ ಮನದ ಕದ ದಬ್ಬಿ ಒಳಗೆ ಬಂದುಬಿಡು ಗೆಳತೀ. ನಿನಗಾಗಿ ಮಲ್ಲೆಗೆಯ ಮಾಲೆ ಕಟ್ಟಿ ನಿನ್ನ ಜಡೆಯನ್ನಲಂಕರಿಸಲು ಕಾತರಿಸಿ ಕಾದಿರುತ್ತೇನೆ. ಒಲ್ಲೆನೆನ್ನದೇ ಬಂದು ಬಿಡೇ ಹುಡುಗೀ .... ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಳಕ್ಕೆ ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಹೋಗದಿರು... ಇಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಜೋಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ತೇಲಿಬಿಡುವ ಬಂದು ಬಿಡೇ ಗೆಳತೀ.... 

Monday, August 5, 2013

ನೀ ಹಾಡಿ ಎನ್ನ ಲಾಲಿಸಿದಾ ಕ್ಷಣ .... 
ನಿನ್ನ ತೋಳಲ್ಲಿ ಜಾರಿದಾ ಮನ .... 
          
           ತನ್ಮಯತೆಯಿತ್ತು ನಿನ್ನ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ...... 
           ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ಕಿತ್ತು ನನ್ನ ನಯನದಲ್ಲಿ ...... 

ನಿನ್ನಾಳದ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿತೆನಗೆ ಮೋಡಿ ..... 
ಅನುನಯಿಸಿದೆ ನೀ ಎನ್ನ ಹಾಡಿ, ಹಾಡಿ ...... 

            ನನ್ನ ನೀ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರೆಯೆಂದು ನಾ ಬಲ್ಲೆ .... 
            ಆದರೆ ಮನ ಬಿಚ್ಚಿ ಹೇಳಲು ನೀ ಒಲ್ಲೆ ..... 

ಈ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆಂದೂ ನೀನೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ.... 
ಜೀವದ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡುವೆ ನಾ ಮನಸ್ಪೂರ್ತಿ.... 

             ಮುದ್ದಿಸು ಬಾ ನನ್ನ ತೋಳಲ್ಲಿ ತಬ್ಬಿ.... 
             ಓ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಗುಬ್ಬಿ ........... 

ಚಿತ್ರ: ಅಂತರ್ಜಾಲ 

ಕಾವ್ಯಾ :) 

Friday, April 12, 2013

       ಅವಳಿಗಾಗ 21 ವರ್ಷ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಹುಡುಗರು ಅವಳನ್ನು ಕದ್ದು ನೋಡುವುದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿದೇ ಇತ್ತು... ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ 2-3 ಪ್ರಪೋಸಲ್ ಗಳು ಬಂದು ಅವುಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿಯೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅವಳೇನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸುಂದರಿಯಲ್ಲ... ಆದರೂ ಹುಡುಗರೇಕೆ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬುದು ಅವಳಿಗೂ ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯ. ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಮಾರು ದೂರವಿದ್ದವಳು ಅವಳು. ಅದೊಂದು ಕೆಟ್ಟ ದಿನ ಒಬ್ಬ ನಿನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆಂದ. ಮೊದಲು ತಮಾಷೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನೆಂದುಕೊಂಡಳು. ಆಮೇಲೆ ನಿಜವೆಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿ ಹೇಳಿ ನಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದಂತೆ ಅವನಿಗೂ ಹೇಳಿ ಬೇಡವೆಂದಳು. ಅವನು ಆದರೂ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ ನಿವೇದಿಸಿಕೊಂಡ. ಎರಡು ದಿನ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದವಳಿಗೆ ಅವನ ನಯ-ವಿನಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಷ್ಟವಾಗತೊಡಗಿತು.... ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೇಬಿಟ್ಟಳು..... ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎನ್ನುವ ಗೊಂದಲದ ನಡುವೆಯೇ ಪ್ರೀತಿ ಮೊಳೆತು, ಬೆಳೆಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದರು. ಅದೊಂದು ದಿನ ಅವನು ಅವಳಿದ್ದ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ದೂರಾಗೋಣ ಎಂದುಬಿಟ್ಟ. ಇವಳು ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದಳು. ಏಕೆ, ಏನು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಒಂದೊಂದು ಹಾರಿಕೆಯ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟ. ಅವನಾಗೇ ಅವಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಅವನಾಗೇ ಅವಳ ಕಡೆ ಬೆನ್ನು ಹಾಕಿ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟ..... ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡಬೇಕೋ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದೊಗೆಯಬೇಕೋ ಎಂಬ ಗೊಂದಲ.... ಅವನನ್ನು ಮರೆಯಲು ಅವಳು ತೀರಾ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟಳು... ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ ಅದೇಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನೋ ಎಂಬುದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ... 
       ಅಂತಹ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಆಗಮನ .....! ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆಂದ... ಇವಳು ಬೇಡವೆಂದಳು... ಅವನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.. ನಾನೀಗ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ವಿಚಾರ ಮಾಡುವುದಾಗಲೀ, ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಲೀ ಮಾಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ದಯವಿಟ್ಟೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೆಂದಳು. ಅವನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ .... ತನ್ನ ಟೈಮ್ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ ಬಿಡು ಎಂದಳು... 'ಏನೆಂದರು ಮಗ ಹರಿಯೆಂಬುದ ಬಿಡ' ಎಂಬಂತಾದ ಅವ .... ಕೊನೆಗೊಂದು ಅತೀ ಕೆಟ್ಟ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ 'ನೋಡೋಣ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಒಪ್ಪಿದರೆ ವಿಚಾರ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ'ಎಂದಳು. ಅವಳ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರಕ್ಕೆಂದೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನು ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮವೆಂದು ಅವನು ತುಂಬಾ ಮಾತಾಡತೊಡಗಿದ. ಅವಳಿಗೆ ಒಳಗೊಳಗೇ ಕಸಿವಿಸಿಯಾಗತೊಡಗಿತು.. ಇದೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮುಂದೆ ಸಮಯವಿದೆ ದಯವಿಟ್ಟೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡು, ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡಬೇಡ, ಕೆಲವು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವೆ ಎಂದಳು'... ಅದೆಷ್ಟೇ ಹೇಳಿದರೂ ಅವನು ಸುಮ್ಮನಾಗಲಿಲ್ಲ... ಇವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸೇಕೋ ಅವನನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಉಡಲೂ ಆರದ, ತೊಡಲೂ ಆರದ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಕೊನೆಗೂ ಮನೆಯವರೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿ ಅವರು ಈ ಮದುವೆಗೆ ಸುತಾರಾಂ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲವೆಂದಾಗ, ಅವಳಿಗಿದ್ದ ಅರ್ಧ ಮನಸ್ಸೂ ಸಹ ಅವನೆಡೆಗೆ ಬೆನ್ನು ಹಾಕಿತು. ಆದರೂ ಅವನನ್ನು ಸಂತೈಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದಳು. ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅವಳ ಜೀವನದ ಅತೀ ಕೆಟ್ಟ ದಿನಗಳು ಆಗಲೇ ಶುರುವಾಗಿದ್ದವು ಅವಳಿಗೆ...! 
       ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾ ನಗು-ನಗುತ್ತಾ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಬೇಕು, ತಾನದನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ಬುದ್ದಿ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದ ಮಹಾದಾಸೆಯಗಿತ್ತು. ಮನೆಗೊಬ್ಬಳೇ ಮಗಳು... ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ತುಂಬಾ ಅಕ್ಕರೆ, ಪ್ರೀತಿ... ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಡಿ ಬೇಡಿದರೂ , ಬೈದರೂ ಅವನು ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ 1 - 2 ಸಲ ಸಿಕ್ಕಿ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ಸುಮ್ಮನೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರೊಡಗೂಡಿ ಏನೇನೋ ಕಾಲು ಬಾಲ ಸೇರಿಸಿ ಕಂಡವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಹೇಳತೊಡಗಿದ. ಇವಳು ತೀರ ಮಾನಸಿಕ ವೇದನೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ತಪ್ಪಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯ್ತು. ಏನೂ ನಡೆಯದೆಯೇ ಜನರಿಂದ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕಿ ಪಡೆಯಬೇಕಾಯ್ತು. ಪಾಪ... ದಿನಂಪ್ರತಿ ಅಳುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ನನ್ನೊಡನೆ 'ನೀನು ಮಾತ್ರ ಈ ತಪ್ಪು ಮಾಡಬೇಡ, ಅದ್ಯಾರೆ ಬಂದು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆಂದರೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ ... ಅನುಕಂಪ ಪಡಬೇಡ.. ಈ ಹಾಳು ಅನುಕಂಪದಿಂದಲೇ ನಾನು ಹೀಗಾಗಿದ್ದು... ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸು ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ...' ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ರೋಧನೆಯನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ನೋಡಲಾಗದೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸಂತೈಸಿದ್ದೇನೋ.... ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು... ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗನಿಂದ ಬ್ಲಾಕ್ ಮೇಲ್ ಕರೆಗಳು....!ಯಾವುದಕ್ಕೂ ತುಟಿ-ಪಿಟಿಕ್ಕೆನದೇ ಹಲ್ಲು ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು...'ಅಬ್ಬಾ ಇವಳ ಹಣೆಬರವೇ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ತಬ್ಬಿ ಸಂತೈಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬರ ಬರುತ್ತಾ ಅವಳು ತೀರ ಕೃಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ನೋಡಿದವರೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಗಿದ್ದೀಯ ಎಂದು ಕೇಳುವವರೇ.... 'ಇವಳ ಬಾಳ  ದೀಪ ಎಲ್ಲಿದೆಯಪ್ಪ'ಎಂದು ದೇವರಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ....ಅವನಿಗೆ ಇವಳ ಕೆಲವು ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಇವಳ ತೀರ ಹತ್ತಿರದವರಾರೋ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಅದನ್ನು ಅವನೇ ಹೇಳಿದ್ದನಂತೆ. ಅದು ಯಾರೆಂದು ನಮಗೆ ಕೊನೆಗೂ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಮಾತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಾರು. ಇವಳು ಕಂಡ ನೋವು, ಇವಳ ಆ ಕ್ಷಣದ ಬಿಸಿಯುಸಿರು ಅವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲು ಬಿಡಲಾರದು...! 
       ಅಂತೂ ಇಂತೂ ದೇವರು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಮೇಣ ಆ ಹುಡುಗನ ಕರೆಗಳು ಕಮ್ಮಿಯಾದವು. ಇವಳೂ ಅದರಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರತೊಡಗಿದಳು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಾನವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುವ ಕಾಲ ಬಂದಿತ್ತು.. ಇಬ್ಬರೂ ಬೇರೆಯಗುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಸರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವೋ. ಆದರೆ ಸ್ನೇಹ ಸಾಗರದಿಂದ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲೇ ಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲ... ಆದರೆ ಅವಳೀಗ ಸಂತೋಷವಗಿದ್ದಾಳಲ್ಲ ಎಂಬ ಖುಷಿ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡುವ ಬೇಸರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿತ್ತು. ಅದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಾದಾಗಲೆಲ್ಲ 'ಹಿಂಗಾಯ್ತಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಬಾಳಲ್ಲಿ, ಏನೂ ಮಾಡದೆ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಮಾತು ಕೇಳಬೇಕಾಯ್ತಲ್ಲೇ' ಎನ್ನುತ್ತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು. 
ನಾನು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಇತ್ತ ಬಂದಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೂ ಅನುರೂಪನಾದ ಹುಡುಗ ಸಿಕ್ಕಿದ. ಅವನಲ್ಲಿ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು, 'ಇದೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದೂ ನನ್ನ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿದ್ದರೆ, ಕೊನೆಗೊಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನದ ಅಲೆ ಸುಳಿಯದಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ'......... ಎಂದಳಂತೆ..... ಅವನು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ. ಇವಳ ಗುಣವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಮದುವೆಯಾದ. 
       ಈಗ ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವನಿಗೆ ಇವಳ ನಗು ಇಷ್ಟವಂತೆ, ಇವಳ ಕಣ್ಣು ಚೆಂದವಂತೆ. ಅವಳ ಬಾಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನುಡಿಗಳು, ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ನಗು ಕಂಡಾಗ ಅದೇನೋ ನೆಮ್ಮದಿ ನನಗೂ.. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನೂರ್ಕಾಲ ಹೀಗೆಯೇ ಬದುಕಿ ಬಾಳಲಿ.. ಹೊಸ ಸಂವತ್ಸರ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂತಸ ತರಲಿ..... ಲವ್ ಯು ಕಣೆ...... 



ಕಾವ್ಯಾ :)

Thursday, February 14, 2013


ಎನ್ನ ಮನದೊಡೆಯ ನೀನು....
   ನೀ ಬಲ್ಲದಿರೆಯಾ ಮನದಾಳವನ್ನು...
ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯದುದೆನ್ನೊಳೇನಿದೆ ಗೆಳೆಯಾ ...
   ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುತಿರುವೆ ನೀನೆನ್ನ ಇನಿಯ...

ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲೂ ನೀನೆನ್ನ ವರಿಸು...
   ಪ್ರೀತಿಯ ಸುಧೆಯ ಹೀಗೆಯೇ ಹರಿಸು...
ಪ್ರತಿ ದಿನ ಎನ್ನ ಹೀಗೆಯೇ ರಮಿಸು...
   ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆಲ್ಲ ನೀ ಎನ್ನ ಕ್ಷಮಿಸು...

ಮುತ್ತುಗರೆದೆಬ್ಬಿಸಿ ನೀ, ಎನ್ನ ಮತ್ತೇರಿಸಿ...
   ಮತ್ಯಾಕೆ ಓಡುತಿಹೆ ನೀ, ಮನವ ಹೀಗೆ ಕಾಡಿಸಿ...
ನೋಡಿಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಇದೆ ನಿನ್ನಧರದ ಬಿಸಿ....
   ಎಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದೆ ನೀ, ನನ್ನ ಗಲ್ಲವ ರಂಗೇರಿಸಿ...

ಕಾಡುವೆಯೇಕೆ ಹೀಗೆ ಕನಸಲೂ,
                ಮನಸಲೂ, ನನಸಲೂ....
ಕಾದಿರುವೆ ನಾ, ನಿನ್ನ ಮೋಡಿಗೊಳಗಾಗಲು....
    ಓಡಿ ಬಾ ನೀ, ಎನ್ನ ಮುದ್ದಿಸಲು.... 

ನೀ ಎನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನೆನ್ನಲು,
   ಎನಗೀ ದಿನವೇ ಬೇಕಿಲ್ಲ....
ಪ್ರೀತಿಯ ಸಣ್ಣ ನಿವೇದನೆಗೆ 
   ಇದೊಂದು ನೆಪ ಸಾಕಲ್ಲ... 


Tuesday, January 8, 2013

ಅತ್ಯಾಚಾರದ್ದೆಂಥ ಮನಸ್ಥಿತಿ...?!

        ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತು. ಬಹುತೇಕ ಪುರುಷರು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ತೊಡುವ ಬಟ್ಟೆಗಳೇ ಎಂಬಂತಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ತುಂಬಾ ಬೇಸರವೂ ಆಯಿತು. ಪುರುಷರ ಮನೋ ವಿಕೃತಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಬಟ್ಟೆಯೇ ಕಾರಣ ಎಂತಾದಲ್ಲಿ, ಹೊರದೇಶಗಳ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಶೇಕಡಾ 90 ರಷ್ಟು ಜನ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೇ....?!  ಯಾಕೆ ಹಾಗಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ...? ಅಲ್ಲಿರುವವರೆಲ್ಲ ಪುರುಷ ಪುಂಗವರಲ್ಲವೆ...??!!
        ಇಂತಹ ಕೆಟ್ಟ ಕೃತ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಕೃತ್ಯ ಎಸಗಿದವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿರುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಃ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿವರೆಗೆ ಆದ ಅತ್ಯಾಚರಗಳೆಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟವರ ಮೇಲೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅವರ ಮಾತಿಗೆ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕಬಹುದಿತ್ತು. ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ ತೊಡುವುದು ಸರಿ ಎಂದು ನಾನು ವಾದಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ಹುಡುಗರಿಗೆ ಪ್ರಚೋದಕಕಾರಿ ಯಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಮನೋ ನಿಗ್ರಹ ವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆರಗಿ ಅಷ್ಟು ಹೀನಾಯವಾಗಿ ತೃಷೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದರೆ ಆ ಮನಸ್ಸು ಎಷ್ಟು ವಿಕೃತಿಗೆ ಹೋಗಿರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಬೇಕಷ್ಟೇ...?! ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವರು ಬೆಳೆದ ಪರಿಸರದಿಂದ ಪ್ರಾಭಾವಿತರಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಆ ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿಯೇ ಬೆಳೆದಿರುತ್ತದೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ವಾತವರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರೂ ಕೂಡ ಹೊರಗಿನ ಗೆಳೆಯರ ಸಂಗ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೆಟ್ಟ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಗಿಳಿಸಿ ಅವನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕದಡಿ ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ಈ ವಿಕೃತಿಗೆ ಕಾರಣವೇ ಹೊರತು ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲ. ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಗಂಡು ಮೈ ತುಂಬಾ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಗೌರವಯುತವಾಗಿರುವ ಮಹಿಳೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ...!! ಅದರಿಂದ ವಿಕೃತ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯಲೂ ಬಲ್ಲ.... ಅಂತಹ ಮನಕ್ಕೆ ಯಾವ ಹೆಣ್ಣಾದರೂ ಆದೀತು. ಅವರ ಮುಂದೆ ಬಟ್ಟೆ ಎಂಬುದು ಅಡ್ಡವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ... ಆ ಸಮಯದ ಸುಖವಷ್ಟೇ ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು.... ಆ ವಿಕೃತಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ ಅಷ್ಟೇ.....
        4-5 ವರ್ಷದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಅತ್ಯಾಚಾರ ಎಸಗುವಂತ ರಕ್ಕಸ ಮನ ಅದೆಷ್ಟು ಹೊಲಸಾಗಿ, ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ, ವಿಕೃತವಾಗಿ ಇರಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿ.... ಮಗು ಎಂಬ ಭಾವನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನೂ ತನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ತೃಷೆ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂಥ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯ ಇಂದು ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ...! ಇಂತಹ ಗಂಡಸರಿಗೆ  ಬಯ್ಯಲು ಶಬ್ದ, ಕೊಡಲು ಶಿಕ್ಷೆಯುಂಟೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ....??? ಹಲವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಪುರುಷತ್ವ ಹರಣ ಶಿಕ್ಷೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದೇ ಹೌದಾದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ, ಆ ಪುಟ್ಟ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಜೀವ, ಜೀವನವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತರಲಾದೀತೇ...! ನಮಗೆ ಪತ್ರಿಕೆ ಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಓದುವಾಗಲೇ ಅಷ್ಟು ನೋವಾಗುವಾಗ ಆ ಕಂದ ಅದೆಷ್ಟು ನೋವನುಭವಿಸಿರುತ್ತೋ...... ಆ ತಿಳಿಯದ ಸಹಿಸಲಾಗದ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ......
         ನನಗೆ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗೆಲ್ಲ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಾಡುವ ಪ್ರಶ್ನೆ - ಅವರಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದು, ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ  ರಕ್ಕಸ ಬುದ್ದಿಯಿದ್ದರೆ, ತಣಿಸಲಿಕ್ಕಾಗೇ  ಇರುತ್ತಾರಲ್ಲ ಬೇಕಷ್ಟು ಮಂದಿ...ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗದೇ ಪಾಪಕ್ಕಿಲ್ಲದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆರಗಿ ಅವರನ್ನೇಕೆ ಬಲಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ...?! ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದೇ ಕೆಲಸವಾದೀತೆಂದೇ ..?!!? 

       

Tuesday, December 4, 2012

ಪ್ರೀತಿಯ ನನ್ನವರಿಗೆ.......

       ನೀವಿರದ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮನದ ಪರದೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲ ಬರೀ ನಿಮ್ಮ ರೂಪ... ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಮಿಸಿ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟಾಗಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಧ್ಯಾನ ಶುರು ಆದರೆ  ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ನಿಮ್ಮದೇ ಗುಂಗು.... ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಡುಗೆ  ಮಾಡುವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮ  ಮುದ್ದು ಮುಖ ಕಣ್ಣೆದುರೇ.... ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತೂ ಕೂಡ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನ ಸ್ಮೃತಿಯಿಂದ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸಲು ನನ್ನಿಂದಾಗದು.... ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡಿರುತ್ತೇನೆ ಗೊತ್ತಾ...? ನೀವು ಬರುವ ಸಮಯ ಮೀರಿ ಗಡಿಯಾರದ ದೊಡ್ಡ ಮುಳ್ಳು ಒಂದಂಕೆ ಮುಂದೆ ಹೋದರೂ ಅದೇನೋ ಅಸಹನೆ.... ಅಡುಗೆ ಮುಗಿಸಿ ಕುಳಿತವಳಿಗೆ ದಿನ ಪತ್ರಿಕೆ ಓದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.... ಕಂಗಳು ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಗಡಿಯಾರ ನೋಡುವುದ ಬಿಟ್ಟರೆ ತಾನೇ ಮತ್ತೇನಾದರೂ ಮಾಡಲಾಗುವುದು...! ಏಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲವೋ, ಏನಾಯಿತೋ ಎಂಬ ಕಳವಳವಲ್ಲ ಅದು... ಈ ಸಮಯದೊಳಗೆ ಬರುತ್ತೀರೆಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗೊತ್ತಲ್ಲಾ, ಆ ಸಮಯವಾದೊಡನೆ ಮನ ನಿಮ್ಮ ಮುದ್ದು ಮುಖ ನೋಡಲು ತವಕಿಸುತ್ತದೆ... ಕುಳಿತಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರಲಾಗದೆ ಬಂದ ಬೈಕ್ ಸದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಆಲಿಸುತ್ತವೆ ಕಿವಿಗಳು...
 
       ಅದು ಹೇಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರ ಹೋಗದೆ ಕುಳಿತಿರುತ್ತೀರೋ, ನಾ ಕಾಣೆ... ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ ಎಂಬ ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತ... ಬಂದ ಮುನಿಸು ತಣ್ಣಗಾಗಿ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀರಾಡುತ್ತಲ್ಲಾ ಅದರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಮಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಧಾರೆಯಿರುತ್ತೆ... ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಪ್ರೀತಿಯಿದೆಯಲ್ಲಾ........ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ ನಿಮಗೆ.... !! ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ, ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಅದ್ಭುತ ಭಾವನೆ ಅದು... ಹೊಟ್ಟೆಯಾಳದಿಂದ ಏನೋ ಪ್ರೀತಿಯ ಝಳಕು ಬಂದು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಂಪನವೋ, ರೋಮಾಂಚನವೋ.... ಅದೇನೋ ಹೇಳಲಾಗದು.... ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು...! ಅದಕ್ಕೇ ಏನೋ ನನ್ನ ಮನ ನನ್ನರಿವಿಗೆ ಬಾರದಂತೆಯೇ ಆಗಾಗ ಮುನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕಣ್ಣಾಲಿಗಳು ನೀರಾಗುವುದು.......

       ನಿಮ್ಮೊಡನೆ ಸಪ್ತಪದಿಯಿಟ್ಟು ಸಪ್ತ ಮಾಸಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗ ಜಾರಿದವೋ...... ಸಪ್ತ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೀವೇ ಪ್ರತಿ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡುವಂತಾಗಲಿ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರವಾಹ ಎಂದೆಂದೂ ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತಿರಲೆಂದು ಕಾಣದ ದೇವರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಬಿನ್ನಹ....


ನಿಮ್ಮ ಕೆನ್ನೆಯ ಕೆಂಪಿನಲ್ಲಿದೆ 
                 ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ......
ನಿಮ್ಮ ಮೀಸೆಯಂಚಿನ ನಸು ನಗುವಿನಲ್ಲಿದೆ 
                 ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ......
ನಿಮಗೆ ಮುದ್ದಿನಿಂದ ಗದರುವಲ್ಲಿದೆ 
                 ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ.......
ನಿಮ್ಮ ಮುಂಜಾನೆಯ ಕನವರಿಕೆಯಲ್ಲಿದೆ 
                 ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ....... 
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರತೀ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಇದೆ 
                 ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ........


ಕಾವ್ಯಾ :) 

Tuesday, June 5, 2012

ಸುಮ್-ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕೋ....

















ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....

ಮುತ್ತುಗರೆದವನೆಬ್ಬಿಸುವಾಗ, ಮತ್ತಿನ
ಮುಗುಳುನಗೆಯ ಸುಂದರಾಂಗನ
ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ದೇವರ ನಾಮದೊಳಿರೆ,
ಹಿಂದಿನಿಂದಪ್ಪಿದ ಮುದ್ದು ಕೃಷ್ಣನ 
ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....

ಹಸಿದೊಡಲಿಗುಣಬಡಿಸುವಾಗಲೊಮ್ಮೆ,
ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದ ನೋಡುವ ಪತಿ ದೇವನ
ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....

ಸಿಟ್ಟಿನಲಿ ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿದವಳ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂ-
ದೋಲೈಸುವ ಚಿಗುರು ಬೆರಳವನ 
ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....

ಸಹಚಾರಿಣಿಯ ಹುಡುಗಾಟವ ಸಹಿಸಿ,
ಗದರದೇ ನಗುವ ಮುಗ್ಧನ 
ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....

ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಗುವಂತೆ ಮಲಗಿ, ನಿದ್ದೆಯಲಿ
ಕನವರಿಸಿ ಮುದ್ದಿಸುವ ಸುಕುಮಾರನ 
ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....

ಬದುಕಿನ ಸೌಧ ಕಟ್ಟಲು, ಪ್ರೀತಿಯ
ನೌಕೆ ಹೊತ್ತು ತಂದ ಸರದಾರನ 
ಯಾಕೋ ಸುಮ್ಮನೆ, ನಾ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡೆನೆ....


























ಕಾವ್ಯಾ :)